Rustdag in Leon

We nemen het er van vandaag. We doen het rustig aan. Eten voor de variatie een keer geen gevulde joghurt voor ontbijt maar een paar lekkere gebakken eitjes. Daarna schrijft Kees in zijn dagboek en schrijf ik in mijn blog. Daarna gaat Kees naar de parkeergarage om weer alle bouten en schroeven van de fiets te controleren en eventueel aan te draaien. De aandrijfriem weer schoon te maken en de banden weer van wat extra lucht te voorzien.

Daarna lopen we samen de stad in. We lopen naar de toeristen info, krijgen daar een kaart met bezienswaardigheden en uitgebreide uitleg van de vrouw van het info kantoor. Omdat de stad vergeven is van allerlei busjes en vrachtwagens die hun bestellingen komen brengen, besluiten we eerst langs de oude stadsmuur te wandelen. Dat is een mooi stukje Leon. De stadsmuur lijkt verweven te zijn met oude huizen die ertussen staan en is begroeid met bloemetjes en groen. 

Als we dat rondje gemaakt hebben zijn gelukkig alle goederen in de binnenstad wel afgeleverd en zijn de bestelbussen en vrachtwagentjes verdwenen. Dat ziet er een stuk leuker uit. We dwalen wat door de binnenstad. Verbazen ons weer over alweer een enorm grote Kathedraal die ook in deze stad weer gebouwd is. Verder is het alweer een mooie en gezellige Spaanse stad. Er zijn echt volop leuke en mooie pleintjes en talrijke barretjes en restaurantjes. We worden wel een beetje blasé van al dat moois onderweg. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

We slagen er wel in om voor de tweede dag op rij de verkeerde keuze te maken voor de lunch. Gisteren was het allemaal te veel, te vet en te gehaast vandaag was het allesbehalve te gehaast maar wel rond uit een rip off. Veel te duur voor echt veel te weinig eten. Allesbehalve Spaans dus. Jammer maar gelukkig hadden we onderweg al boodschappen gedaan voor ons avondeten. Chef Kees heeft een overheerlijke risotto met groene asperges en zalm voor ons gemaakt. Kom daar maar eens om op een fietsvakantie. 

Waar we allebei wel een beetje genoeg van hebben is de constante zoektocht naar (geschikte) accomodatie. We hebben het liefst een appartement zodat we als we willen gezond zelf kunnen koken en een wasmachine. En dan moet het ook nog lukken om de fietsen veilig te stallen. Vooral dat laatste leidt tot enorme zoektochten. 

Gisterenavond zijn we daar weer een paar uur mee zoet geweest. Tot Burgos lukte dat aardig maar daarna werd het echt wel problematisch. We hebben ook weer moeten schuiven in de route omdat in sommige dorpen/stadjes gewoonweg geen accomodatie te vinden is. Uiteindelijk dachten we er slim aan te doen om om de een na laatste etappe voor Pamplona te skippen en dan maar een dag eerder in Pamplona aan te komen.

Maar toen begon de zoektocht naar accomodatie in Pamplona. Dat was echt dramatisch. Ik denk dat er in het weekend dat wij in Pamplona zijn, iets te doen is in Pamplona. Het was sowieso allemaal rete duur maar appartementen waren er al bijna helemaal niet te vinden. Zeker niet waarbij we terug konden vinden dat we de fietsen veilig konden stallen. Uiteindelijk heeft Kees vrij laat op de avond, min of meer ten einde raad, telefonisch contact opgenomen met NH Hoteles in Pamplona. Daar werd hij bijzonder kordaat geholpen. De fietsen kunnen in een aparte ruimte naast de receptie gestald worden en de kamer is geregeld. Het was fijner geweest om een appartement te hebben voor die 3 dagen maar het is nu even niet anders. Moeten we alleen nog gaan arrangeren dat we laat kunnen uitchecken. We hebben zojuist bericht gehad, onze bus vertrekt pas om 20.00u. En je wil niet de hele dag met je bagage en je ziel onder je arm door de stad moeten zwerven. Maar, as money makes the world go round, dan moet dit ook wel op te lossen zijn met de creditcard 🥹.