Op naar Nederland

Als we na het eten terugkomen bij ons Vrienden op de fiets adres staat onze gastheer René ons al in de keuken op te wachten. Met de vraag of we ook naar het voetballen willen kijken. Hij is een Nederlander en zijn vrouw Christel is een Waalse. Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen. Bij hen beneden voor de televisie naar de wedstrijd kijken is een stuk prettiger dan boven op bed op de IPad te gaan zitten kijken. René is helemaal in zijn nopjes als we beneden aanschuiven en het werd een gezellige avond.

Veel later dan gebruikelijk gaan we naar bed, nog opgewonden van de spannende wedstrijd. Het ontbijt wordt pas om half 9 geserveerd dus we kunnen uitslapen. Dat doen we dan ook deze keer, Ik word zowaar pas om 8u wakker. We eten een prima ontbijtje met een eitje en aardbeitjes. We vertrekken laat vandaag, pas om half 10. Door de extra kilometers van gisteren, hebben we vandaag maar een korte tot Maastricht. Voordat we vertrekken, wil René ons eerst met zwaarbepakte fietsen op de foto zetten.

Onder de spoorbrug zitten we al heel snel weer op de route. Die gaan we vandaag wel verlaten. We fietsen via Sippenaeken en Epen Nederland in. Dat klinkt allemaal makkelijker dan dat het is,  maar degenen die bekend zijn met de Voerstreek in België en Zuid-Limburg weten dat daar een hoop klimwerk bij komt kijken. Maar het zonnetje schijnt en bij een strakke bries fietsen we rustig door Nederland in. Er zijn heel veel wielrenners onderweg. Grotere groepen maar ook veel solofietsers. De duimpjes en de ‘respects’  ✊ zijn niet van de lucht. Het is alsof we weer terug zijn op de klim naar Girona waar we ook zoveel  ‘respects ‘ kregen van trainende wielrenners. 

Als we voorbij Gulpen eenmaal op het plateau van Margraten zitten, zit het klimwerk er voorlopig even op. We dalen af richting Maastricht. Inmiddels heb ik al reactie van de host van ons Airbnb appartement in Maastricht dat we er al om 2u in mogen. We fietsen naar het Ceramique terrein, vleien ons neer op het gras en doen daar nog een lunch. Mooi op tijd staan we voor de deur van ons appartement. Het is in Heer, een wijk van Maastricht die vroeger een zelfstandig dorp was voordat het geannexeerd werd. Maar dat is al heel lang geleden. Toen ik eind jaren 80 in Maastricht ging studeren, hoorde Heer al bij Maastricht. Het is een heel mooi en voornaam oud pand. Onze host vertelt dat het dateert uit begin 1900. Wij hebben de benedenverdieping en zij (een dame op leeftijd) woont boven. Prima appartement van alle gemakken voorzien. Tis jammer dat het aan de wat drukke Dorpstraat ligt maar dan kunnen we vast wennen voor ons eigen huis aan de Hoogstraat 😮 

We hadden een date in Maastricht. We zijn gaan eten met een lieve, dierbare vriendin en haar man. Haar heb ik meer dan 30 jaar geleden leren kennen toen we allebei op het parket in Maastricht gingen werken. We zijn gaan eten bij het Bassin. Daar heb ik in een studentenflat gewoond. Alweer een trip down memory lane. Inmiddels is het Bassin van de vieze en vervuilde poel die het ooit was, omgetoverd in een binnenhaven. Daar zijn wat leuke terrassen en een goed visrestaurant gekomen en is het leuk zitten. Wat uit de loop en weg van de toeristen.

Toen we eergisteren en gisteren alweer door zo’n groene tunnel fietsten moest ik daar wel echt aan denken. Dat ga ik volgende week als ik weer aan en op het werk ben echt het meeste missen. Die overdaad aan groen iedere dag. Los van de fysieke inspanning iedere dag natuurlijk. Dat is altijd afkicken.

Vandaag hebben we een lekker dagje Maastricht gedaan. Kees had een stadswandeling gedownload en nadat we de fiets in een enorm grote en luxueuze fietsenstalling bij het station hadden geparkeerd zijn we van start gegaan. Het was een erg mooie route. Ik ben toch echt weer op plekken geweest in de stad waar ik nog niet was geweest terwijl ik daar toch heel wat rondgestruind heb. Het is jammer dat het hele Vrijthof gebarricadeerd is vanwege 3 weken André Rieu terreur. We horen dat het hier wel min of meer zo ervaren wordt. Afgelopen donderdag is het festijn begonnen en dat is dan niet alleen het hele afgelopen weekend maar ook nog de komende twee weekenden is het ook nog prijs van vrijdag tot en met zondag. Teveel van het goede, ook voor de gemiddelde chauvinistische Maastrichtenaar. 

Als ik nog even bij Bever binnen wil om naar een nieuwe buff (dat gele ding om mijn hoofd) te kijken, ziet Kees ineens dat Amerikaanse stel van de vouwfietsen weer staan die we 2 dagen eerder al hadden ontmoet. Hoe toevallig. We hebben weer een hele tijd staan te buurten samen. Was erg leuk. We hebben ze nog wat tips aan de hand gedaan en vervolgens kregen we een kaartje in de hand gedrukt voor als we een keer in de States willen gaan fietsen of als we nog een keer naar Tanzania willen. Zij vertrekt over 2 weken naar Tanzania om daar les te gaan geven aan verpleegkundigen daar. Hij is gepensioneerd en gaat een paar weken later daar ook naartoe. Kees heeft ze het adres van ons blog gegeven, dus wie weet of we mekaar nog gaan zien of spreken. Het was in ieder geval een erg leuke en erg toevallige ontmoeting. 

Nu schrijven en bloggen we wat en kijken naar de route van morgen. Die gaat naar Hamont en staat alleen op de Garmin van Kees. Fingers crossed 🤞 dat dat maar goed mag gaan. De route op mijn app liep van Rome naar Maastricht, dus die is klaar. Tot nu toe hebben we 1124km gefietst. Na vandaag nog 2 dagen fietsen. Het zal aan alle kanten afkicken worden.