Merida

We slapen voor ons doen een gat in de dag, het is kwart over 7 geweest voor we uit ons coma ontwaken. Het zal wel weer nodig zijn geweest. We hebben voor ontbijt een keer geen joghurtjes maar heerlijke gebakken eitjes, dat is lekker voor de broodnodige variatie. Ik ben jullie vergeten te vertellen over het heuglijke moment in de supermarkt in Zafra dat we daar echte volkorenbroodjes vonden, met pitten en al. Ik heb een kleine rondedans gemaakt in de winkel. Dat maakt het eten onderweg een stuk lekkerder en prettiger, nu heb ik geen bidon water meer nodig om de boel weg te slikken.

Voordat we aan het sight see-en slaan moeten we eerst wat boodschappen doen. We hebben onze tassen gisterenavond uitgekamd om te kijken wat er echt soort van broodnodig was voor onderweg en wat er eventueel nog teruggestuurd kon worden. Iedere kilo die we eraf kunnen halen is meegenomen. Dat leidde tot een hele fikse stapel bij Kees en een wat kleinere stapel bij mij. Het paste allemaal in een plastic zak en die hebben we naar het postkantoor gebracht. Kees dacht dat het een kilo of 2,5 was maar in het postkantoor op de weegschaal bleek het toch om 3,5 kilo te gaan. Kijk, dat zet zoden aan de dijk. We hebben wat staan te dollen met de mevrouw van het postkantoor. We moesten wel nog even 40 Euro aftikken, veel geld, maar het voelde goed om die overtollige kilo’s naar huis te sturen.

We lopen naar een fietsenwinkel om een grote bidon voor Kees te kopen. Die 2 kleine bidonnen van hem zijn toch te weinig als het goed heet is (wat het gelukkig sinds de eerste fietsdag niet meer gebeurd is, maar wat niet is, kan natuurlijk weer komen). En ik heb dringend fietshandschoentjes nodig. De gripshift heeft voor mij als erg groot nadeel dat ik als het heet is en ik een inspanning moet verrichten, zweethanden krijg en het me dan niet meer lukt om te schakelen. Dat best onhandig, vooral als je nog wat kleiner wil schakelen omdat het ernstig bergop loopt.

Daarna zijn we naar het toeristenkantoor getogen, om een stadswandeling gevraagd die we kregen met een hele uitgebreide uitleg erbij. Toen zijn we eindelijk naar het amfitheater gewandeld. Dat is wel een apart gezicht dat je middenin Spanje van die goed bewaard gebleven overblijfselen ziet van het Romeinse Rijk. We dwalen rond door het amfitheater, lopen vervolgens door naar de goed bewaard gebleven Romeinse brug (soort van Sint Servaesbrug uit Maastricht, zal ik maar zeggen 😊) en dwalen zo via verschillende Romeinse overblijfselen door de stad. 

Ik vind het een aparte stad. De stad heeft met al die Romeinse overblijfselen zoveel potentieel om een mooie stad te zijn, maar wij vinden het geen mooie stad. Het is een beetje een rommeltje buiten de bezienswaardigheden. Maar goed, net als de route er naartoe, niet alles wat we onderweg zien kan een kroonjuweel zijn. 

We vinden een fijne plek op een terras om daar ons gemiste uiteten van gisterenavond in te gaan halen. Dat hebben we gedaan, we hebben echt uitgebreid zitten lunchen met wat lekkere drankjes erbij. Uiteindelijk liepen we pas om half 5 weer terug naar het appartement waar ik me weer eens op de fietsen gestort heb. Ik ben allergisch voor krakende en piepende fietsen en omdat we nogal eens onverhard fietsen, moet dat allemaal goed schoon gehouden worden.

Morgen fietsen we naar Caceres. Dat wordt weer een fikse etappe van 70+km. Hopelijk starten we weer koel met de jasjes aan morgen 🤞.