Richting Leon

We vertrekken uit ons comfortabele appartement in Astorga maar niet voordat we eerst een akelige klim richting centrum en dus koffie doen. Stel je voor dat je een dag niet geklommen hebt 😉. We fietsen naar de Plaza Mayor maar daar is alles nog gesloten. We zijn weer eens te vroeg vandaag. We gaan naar een ander pleintje waar Kees ook wat moeite moet doen om een koffietje te scoren. Maar het lukt.

Als we net op het punt staan om op te stappen komt er uit de richting van de Plaza Mayor een jonge vrouw met een bepakte fiets aan de hand. Ze vraagt ons in het Engels of we haar kunnen helpen met haar fiets want die doet het niet meer. Ik zie al snel dat haar derailleur op elkaar zit. Kees en ik praten even in het Nederlands over de fiets en ze verzucht opgelucht dat ze dan ook in het Nederlands tegen ons kan praten. Ik stel voor om de fiets even op de kop te zetten. Even de tassen eraf en toen zagen we al snel dat de ketting eraf was gelopen tussen de achterste tandwielen in. Het kostte weinig moeite om dat gefixt te krijgen. Vervolgens hang ik met haar de tassen aan de fiets. Ze zegt als dat wat moeilijker gaat: “en gisteren ging dit allemaal vaneiges”. Ik zeg vervolgens tegen haar: “dan kunnen we ook gewoon Brabants praten met elkaar.” Ze schiet in de lach en vraagt waar we vandaan komen.

We vertellen waar we vandaan komen en zei vertelt dat ze nu in Nijmegen woont maar in Uden is geboren en getogen. Vlakbij ons dus. Ze vertelt dat ze wandelend aan de Camino is begonnen maar dat ze zo’n pijn aan haar scheenbeen heeft gekregen dat ze heeft besloten om een fiets met tassen en helm te huren in Leon. Naar Sarria te fietsen, daar wordt dan vervolgens de huurfiets weer opgehaald. In de hoop dat het daar beter gaat met haar scheenbeen en ze weer kan gaan wandelen. Gisteren heeft ze samen met een grote groep Koreanen gefietst en dat was erg gezellig maar vandaag wil ze toch echt weer op zichzelf zijn. We vinden het stoer. Zo’n jong ding, alleen op pad, een blessure oplopen en vervolgens maar besluiten om een fiets te huren om het op die manier te proberen. We hopen dat ze het gaat halen. Zoveel doorzettingsvermogen verdient de eindstreep. We waarschuwen haar voor de klim die ze voor de boeg heeft maar nog meer voor de afdaling. Het is immers geen ervaren fietser/afdaler. Ze bedankt ons uitgebreid en vertrekt vrolijk.

Even over de Koreanen. We zien ontzettend veel Aziaten op de Camino. Echt opvallend veel. We hadden al eens bij neef Kees, die in Japan woont, geïnformeerd of er veel Katholieke Japanners zijn. Hij vertelt ons dat er meer dan 100 miljoen Japanners zijn maar dat slechts een paar procent Katholiek zijn (overigens zijn er dat dan natuurlijk nog steeds heel veel). Hij vermoedt dat het Koreanen zijn. Het merendeel van de Aziaten is wel van boven tot onder ingepakt. Nu is het tot nu toe niet heel erg warm maar de gemiddelde Aziaat is wel echt heel erg ingepakt tot aan mondkapjes toe. Vreselijk vermoeiend om met een mondkapje grote afstanden te lopen en dan ook nog in de buitenlucht.

We rijden door een totaal ander landschap dan de afgelopen weken. Het is vlak. Alleen als je links en rechts kijkt, zie je bergen liggen. Er wordt vanalles geteeld hier. Hop, graan en zonnebloemen. We kunnen aan de velden en de slootjes zien dat het ook hier flink geregend heeft. Soms fietsen we onverhard en moeten we tussen de grote regenplassen door slalommen. Het is wel heel lekker om na de twee intensieve klimdagen die we achter de rug hebben vlak te fietsen. We trappen de kilometers vlot weg. Kees heeft gisterenavond nog een mailtje naar de verhuurder van ons appartement in Leon gestuurd of we eerder mogen inchecken. Inchecktijd was namelijk pas om 4 uur vanmiddag en dat is wat jammer als je al zoveel eerder in de stad bent. 

We fietsen het dorpje Hospital de Orbiga in. Dat heeft een mooi centrum en een enorm lange Romeinse brug die ze al talloze malen hebben moeten herbouwen omdat de oude brug het begeven had na alweer een overstroming van de rivier. We doen een koffietje op een lekker terras, uit de wind in de zon. Vervolgens stuiteren we over de Romeinse brug naar de overkant. Veel straten en vernieuwde bruggen worden ingelegd met van die ronde rivierkeien. Niet de fijnste ondergrond om over te fietsen. Ook niet om te lopen trouwens.

De zon doet zijn best maar er staat een gemene harde en koude noordwesten wind. Gelukkig hebben we die goeddeels mee. Dat is dan voor de verandering ook wel weer eens lekker. We denken dat we meer dan 90% van de Camino tegen de wind in hebben gefietst. Dat werd onderweg ook nog bevestigd door andere fietsers.

We doen het op ons gemak vandaag. We hebben sowieso geen lange etappe vandaag maar we hebben ook nog geen antwoord uit Leon op onze vraag of we er wat vroeger in mogen vandaag. We leggen alweer aan voor een koffietje, in zo’n stil en doods dorpje zoals je er best veel ziet onderweg. Maar koffie is er eigenlijk altijd wel te krijgen. We gaan op het terras zitten. Een vrouw op het terras spreekt ons in het Nederlands aan en vraagt op ze erbij mag komen zitten. Ze schuift aan. Ze is al vanaf half april aan de wandel. Ze is in Lourdes gestart en heeft er inmiddels al meer dan 600km op zitten. Respect hoor. We kletsen een eind weg. Wij vertellen over de fietster van vanochtend en die blijkt zij ook te kennen. Die is ze eergisteren in Leon tegengekomen en 12 dagen daarvoor weer op een andere plek. Grappig hoe je gaande zo’n tocht mekaar toch weer iedere keer tegen kunt komen. Wat wij eerder op de Via de Plata hadden met de elektrische Duitser. 

We trappen al voor 2 uur Leon binnen en fietsen meteen naar het kantoor waar we eigenlijk om 4 uur de sleutels op zouden moeten gaan halen. Er doet niemand open. Kees gaat weer bellen en krijgt gelukkig iemand te pakken. Hoera, we kunnen al naar het appartement. We krijgen een adres en instructies. De fietsen kunnen in een parkeergarage en wij zitten in een appartement middenin in het centrum. Dat is fijn. Overal dichtbij. In no time zit de was weer in de machine en staan wij onder de douche. We hebben een klein balkonnetje met een waslijn. Dat is fijn. Voorlopig waait het nog en schijnt de zon. Hier gaan we de was wel droog krijgen. Vandaag rustdag en gaan we de groenste stad van Spanje bekijken. Jullie horen van ons of het de moeite waard is. Van wat we er gisteren al van gezien hebben, ziet het er goed uit 😃.