Regenpak of toch niet?

Het heeft vannacht flink geregend hoorden we op het dak van onze stacaravan. Fijn dat we niet in de tent liggen. Nou net op deze camping kwamen in de loop van de middag best veel fietsers en dus ook tenters aan. Ik vind ze best stoer. Wij doen het ze niet meer na. Wij proberen het echte kamperen in de regen zoveel mogelijk te voorkomen. Dat is zo’n armoedig bestaan. Kom je moe aan van je fietstocht, moet de tent nog opgezet en ingericht worden en dan sta je ‘s ochtens in de regen je tent af te breken en dat zeiknatte ding op te vouwen en in de tas te proppen. Wij proberen dat echt ten allen tijde te voorkomen. Je moet jezelf onderweg ook echt zo nu en dan eens kietelen, het is tough enough as it is!

Uiteindelijk moeten we natuurlijk ‘‘s ochtends toch de regen in. De bestemming is Colmar, een appartement waar we 2 nachten blijven. Een rustdag op Kees zijn verjaardag. Tis verdiend zal ik maar zeggen. We hebben inmiddels al 380km weggetrapt in 6 fietsdagen.

Ik twijfel of ik mijn regenbroek wel aan zal trekken. Het regent er hard genoeg voor maar als iets vervelend is, dan is het een regenbroek over een fietsbroek. En ik ga thuis immers ook niet in een regenbroek hardlopen als het regent. Dan trek ik ook gewoon mijn sportspullen aan. Dus eigenlijk is de keus gauw gemaakt. Geen regenbroek, alleen een regenjas en mijn overschoentjes (ter voorkoming van al te natte voeten). Kees trekt wel zijn regenbroek aan. Maar dat is logisch, hij heeft een gewone korte broek aan en geen fietsbroek. 

We fietsen niet meteen de route op hoewel die wel meteen buiten onze camping begint. We hebben gisteren in het dorp naar een alimentation gevraagd en er ligt blijkbaar een Aldi 1km buiten het dorp. Omdat we de eerste 28km door een bos zullen fietsen en dus niets tegen zullen komen, is het wel zo handig om eerst wat eten in te slaan. Stel je voor er gebeurt je iets midden in dat bos en je staat daar met alleen je bidons water, dan wordt het wel een heel armoedig bestaan. Onderweg naar de Aldi zien we een bakker. We hopen dat de Franse bakkers dezelfde gewoonte hebben als hun collega’s in het Duitstalige deel van Europa. En jawel hoor, nadat we brood en beleg bij de Aldi hadden gekocht, konden we daar onze eerste espresso drinken.

Daarna fietsten we weer terug richting camping waar we de route weer op konden pikken. Het eerste stuk fietsten we langs het Canal du Rhône. Al snel doken we het bos in. Het Forêt domaniale de la Hardt. We hebben wel 28km door het bos gefietst. Natuurlijk allebei met ogen op stelen in de hoop op wild. Maar helaas, meer dan een eekhoorn hebben we niet aan wild gezien. Ik vind het wel geweldig dat we in Europa nog dit soort bossen hebben. Al eerder fietsten we in Duitsland door een bos zo groot en zo donker dat daar toen meteen mijn fietslamp van aansprong. Later fietsten we tussen Wenen en Bratislava ook door zo’n groot en uitgestrekt bos. Machtig voelt dat, dat je kilometers achterelkaar geen mens tegenkomt, geen auto’s hoort maar alleen maar bos en vogels ziet.

Toen we het bos eenmaal uitkwamen, fietsten we al snel weer door het boerenland. We hebben de eerste Leeuwerikken weer gehoord. Zo’n heerlijk fluitje! We zien 2 valkjes boven het veld waarvan één zich als een baksteen uit de lucht laat vallen. In de hoop op prooi maar zo te zien, deze keer voor niks. Tis ook altijd een machtig gezicht als een buizerd zich net voor je uit een boom ‘laat vallen’.

We fietsen door de Elzas en zien op de achtergrond de Vogezen liggen. Al snel fietsen we tussen de wijngaarden door, we fietsen immers door het wijngebied de Elzas. In de verte doemen de flats van Colmar al aan de horizon op. We doen een poging om met de Garmin naar en in Colmar te fietsen maar nadat die ons een autoweg op probeerde te sturen hebben we er toch maar weer de vertrouwde Googlemaps bij gepakt. Dat was een goede keus. Die bracht ons al rap bij ons appartement. 

Tis een fijn appartement in een mooie binnenplaats. De eerste was is inmiddels al gedraaid, de boodschappen zijn gedaan en we hebben wat overtollige bagage op de post naar Nederland gedaan. Scheelt toch weer 2kg. Kees had in de gauwigheid bij het inpakken ook het grondzeil van de oude tent meegenomen maar er zit een lichtere versie standaard bij deze tent en 2 grondzeilen mee op een fietsvakantie is wat veel van het goede 😊 

We zijn dus gisteren al even door de stad gewandeld. Het ziet er mooi en gezellig uit. Er was op vrijdagavond een muziekfestival in de stad waarschuwde onze gastheer ons al. We maken al wat foto’s en pikken een terrasje voordat we naar huis gaan om te koken en naar Nederland-Frankrijk te gaan kijken. Dat doen we deze keer maar thuis. We hebben sowieso geen kroeg gezien waar grote schermen hingen maar ook omdat we na de fikse etappes van afgelopen dagen best moe zijn en de wedstrijd pas om 9u begint en we waarschijnlijk meteen daarna naar bed willen. 

Op de vraag over de verbrande kilocalorieën, we hadden geen flauw idee. We merken natuurlijk wel dat we veel en vaak honger hebben en het lijkt alsof eten geen zoden aan de dijk zet. Gisteren heeft Kees een route aangemaakt met de app Komoot en daarop konden we naderhand zien dat we bij de etappe van gisteren (waar niet heel veel klimwerk in zat) volgens de app bijna 2000 kilocalorieën hebben verbrand. We denken dat die niet heel nauwkeurig is, die heeft namelijk geen weet van tegenwind en dergelijke, maar ik vermoed dat het een aardige indicatie is. Het is dus niet zo verwonderlijk dat we voortdurend honger hebben en moeten eten.