Van Arbon naar Flaach

Gisterenavond hebben we een flinke pasta met vis en een grote salade gegeten. We wisten dat we de koolhydraten vandaag nodig zouden hebben. Op de planning staat een etappe van 78km en de ervaring leert dat daar meestal nog wel wat kilometers bijkomen. Soms om boodschappen te doen, soms omdat de camping wat van de route afligt en soms eenvoudigweg omdat we verkeerd fietsen. Maar deze reis zijn zijn het de wegen en bruggen die door aardverschuivingen en omvallende bomen niet meer begaanbaar zijn die tot extra kilometers leiden. Delen van wegen en complete bruggen die weggeslagen zijn. Het weer heeft hier echt huisgehouden.

We fietsen over rustige weggetjes door wat je lieflijk boerenland zou kunnen noemen. Overal wat kleinere percelen. Links een veldje tarwe, rechts een veldje met een soort knollen, soms een mooi bloemenveldje ertussendoor.  Zo’n bloemenveldje zoemt dan dat het een lieve lust is. Het wemelt er echt van de bijtjes en hommeltjes. Het is een aardigheid om te zien en te horen.

Over een maand of wat zal het er hier heel anders uitzien. Dan staan waarschijnlijk de percelen zonnebloemen vol in bloei. Soms staat er ook een klein perceeltje mais tussen. Ook de tractoren die hier rondrijden zijn allemaal een flink slag kleiner dan die monsters die bij  ons (door de straat) rondrazen. Er staan hier veel koeien buiten te grazen. Soms traditionele grijs/bruine koeien en soms Hollands bont. Die grijze lopen vaak met een koebel om. Bij zo’n veldje met grijze, bellende koeien, zetten plots een stel koeien het op een draven. Toen zagen we een haas voor ze uitrennen. Erg grappig om te zien. Het gezegde ‘ hoe een koe een haas vangt’  heeft dus echt wel een achtergrond.

We fietsen door de uitlopers van de Alpen. Het is niet meer echt bergachtig maar meer heuvelachtig. Het levert niettemin toch behoorlijk wat klimwerk op. Ik moet bekennen dat Zwitserland toch echt wel mooi is. En op sommige plekken proberen ze ook echt wel gezelligheid te brengen. In Arbon stonden bij de Bodensee verschillende foodtrucks en waren er leuk aandoende en gezellige terrassen. Tis alleen dat de gemiddelde Zwitser niet heel erg outgoing is of lijkt. In landen als België,  Duitsland, Frankrijk en Spanje zegt vrijwel iedere fietser je goeiendag. Hier gebeurt dat mondjesmaat.

Overal cirkelen de wouwen boven ons en soms echt in grote getalen. Als zo’n wouw over je heenvliegt, valt er echt een slagschaduw over je heen. We hebben op plekken stilgestaan dat er wel 12 rondcirkelden op een knepke. Bij een veld waar we ons een hele tijd hebben staan te vergapen aan de wouwen was een boer bezig om zijn veld te maaien. Plots leek het alsof er een haas tegen die tractor aan sprong. Het bleek echter een reekalf te zijn. Het ging tekeer dat het een lieve lust was. Moeder ree kwam ongerust aangesprongen. De boer hoorde het gelukkig en stopte zijn tractor en probeerde het jong richting moeder te jagen maar dat ging nog niet zo 1,2,3. We hebben het tafereel niet afgewacht en zijn verder gefietst.

Het werden vandaag dus 92km ipv 78km. En dan staan we ook nog op de camping. Toen we aankwamen hebben we eerst maar even wat fruit gegeten voordat we aan de tent begonnen. Een beetje doorzettingsvermogen is wel van toegevoegde waarde als je aan zo’n tocht begint. Dit blog heb ik afgelopen dinsdag al geschreven maar omdat ik geen wifi had en geen zin had om een hotspot te maken, publiceer ik nu pas. Het heeft een paar dagen geduurd maar we hebben weer wifi :-)